జన్మ పాపము

జన్మ పాపము క్రైస్తవ విశ్వాసంలోని ముఖ్యమైన బోధ. ఆదాము, హవ్వలు ఏదేను తోటలో దేవుని ఆజ్ఞను అతిక్రమించినప్పుడు పాపం లోకంలోకి వచ్చింది. వారి పాపం వల్ల మానవ స్వభావం పాపమయమైంది. అందుకే వారి సంతానమైన మనమందరం పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తున్నాము. ఈ పాప స్వభావం మన ఆలోచనలు, కోరికలు, మాటలు, పనులను ప్రభావితం చేస్తుంది. కాబట్టి ప్రతి మనిషి పాపంలో జన్మించి, దేవుని కృప మరియు రక్షణ అవసరమైనవాడిగా ఉన్నాడు.

ఈ సిద్ధాంతానికి బైబిలే ఆధారం. ఆదికాండము 3వ అధ్యాయంలో ఆదాము, హవ్వలు దేవునికి అవిధేయులై పాపం చేసిన సంఘటనను మనం చూస్తాము. వారు పాపంలో పడిన తరువాత ఏదేను తోట నుండి బహిష్కరించబడ్డారు. వారి పాపం వల్ల మానవ స్వభావం అపవిత్రమై, శాపానికి లోనైంది.

ఆదాము, హవ్వలను ఒక చెట్టుకు మూలమైన ప్రధానమైన వేరుగా ఊహిస్తే, ఆ మూలం అపవిత్రమైనప్పుడు దాని నుండి వచ్చే కొమ్మలు కూడా అపవిత్రంగానే ఉంటాయి. అలాగే ఆదాము నుండి వచ్చిన మనమందరం పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తున్నాము. పాపం చేయకముందు ఆదాము, హవ్వలు దేవునితో కలిగిన పవిత్రమైన, దీవెనకరమైన స్థితిని మనం సహజంగా పొందలేదు. అందువల్ల ప్రతి మనిషికి దేవుని కృప మరియు రక్షణ అవసరం.

ఆదాము చేసిన పాపం కేవలం ఒక చిన్న తప్పు కాదు. అది దేవునిపట్ల చేసిన ఉద్దేశపూర్వకమైన అవిధేయత. మంచి చెడు జ్ఞానమిచ్చు వృక్షఫలాన్ని తినవద్దని దేవుడు స్పష్టంగా ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. అయినప్పటికీ ఆదాము, హవ్వలు ఆ ఫలాన్ని తిన్నారు. దేవుని ఆజ్ఞను ఉద్దేశపూర్వకంగా అతిక్రమించడమే పాపం.

దీనిని ఒక యంత్రం ఉదాహరణతో అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఒక యంత్రంలోని ఒక మీటను తిప్పితే యంత్రం పాడవుతుందని మనకు ముందుగానే చెప్పారనుకుందాం. తెలిసి కూడా ఆ మీటను తిప్పితే యంత్రం పాడవుతుంది. అది పాడైన తరువాత మనంతట మనమే దానిని సరిచేయలేము. దానిని తయారు చేసినవాడే వచ్చి బాగుచేయాలి. అలాగే ఆదాము, హవ్వలు దేవుని ఆజ్ఞను అతిక్రమించడం ద్వారా తమను తాము పాడుచేసుకున్నారు.

వారు ఫలాన్ని తిన్న తరువాత, తాము దేవునివలె అవుతామని ఆశించారు. కానీ వారి పరిస్థితి మెరుగుపడలేదు; బదులుగా వారి స్వభావం పాపమయమైంది. వారు దేవుని ఎదుట ఉన్న నిర్దోషత్వం, నీతి, పరిశుద్ధతను కోల్పోయారు. తమ పాపం వల్ల తాము శిక్షకు పాత్రులమయ్యామని గ్రహించి, దేవునికి భయపడి ఆయన సన్నిధి నుండి దాక్కున్నారు.

పాపం వల్ల మనిషి దేవుని ఆజ్ఞలను సంపూర్ణంగా నెరవేర్చగల సామర్థ్యాన్ని మాత్రమే కాదు, తనను తాను రక్షించుకునే సామర్థ్యాన్ని కూడా కోల్పోయాడు. ఆదాము, హవ్వలు తమను తాము బాగుచేసుకోలేకపోయినట్లే, పాపంలో ఉన్న మనిషి కూడా తన స్వంత క్రియల ద్వారా దేవుని ఎదుట నీతిమంతుడిగా మారలేడు. వారు కోల్పోయింది దేవుడు మొదట వారికి ఇచ్చిన పవిత్రమైన, దీవెనకరమైన స్థితి. అందుకే మనిషి రక్షణ కోసం దేవుడే మార్గాన్ని సిద్ధం చేయాల్సి వచ్చింది.

ఈ విషయాన్నే అపొస్తలుడైన పౌలు కూడా చెప్పాడు: “ఒక మనుష్యుని ద్వారా పాపము లోకములోనికి ప్రవేశించెను; పాపము ద్వారా మరణము వచ్చెను” (రోమా 5:12). ఆదాము మానవాళికి మూలపురుషుడిగా ఉన్నాడు. అతడు పాపంలో పడిపోయినప్పుడు, అతని ద్వారా పాప స్వభావం మానవాళికి వచ్చింది. అందువల్ల మనమందరం పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తున్నాము. పాపం వల్ల మరణం లోకంలోకి వచ్చింది. కాబట్టి మరణం ప్రతి మనిషిపై అధికారాన్ని కలిగి ఉంది.

మూల పాపం లేదా జన్మ పాపం ఆదాము, హవ్వల పాపం నుండి ఉద్భవించింది. ఆదాము, హవ్వలు మానవజాతికి మొదటి తల్లిదండ్రులు. వారు పాపంలో పడిపోయిన తరువాత, వారి నుండి జన్మించిన ప్రతి మనిషి పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తున్నాడు. ఈ పాప స్వభావం మనిషి హృదయంలోని లోపంగా, దేవుని ఎదుట నీతి లేకపోవడంగా మరియు చెడు కోరికలుగా కనిపిస్తుంది. అందువల్ల పతనం తరువాత జన్మించిన ప్రతి మనిషి పాపం చేత కళంకితుడై ఉన్నాడు.

దావీదు కూడా ఈ సత్యాన్ని ఒప్పుకుంటూ ఇలా అన్నాడు: “నేను పాపములో పుట్టినవాడను; పాపములోనే నా తల్లి నన్ను గర్భమున ధరించెను” (కీర్తన 51:5). అంటే పాపం మనం తరువాత నేర్చుకునే విషయం మాత్రమే కాదు; పాప స్వభావం మన జన్మతోనే మనలో ఉంటుంది. అందుకే ప్రతి మనిషికి దేవుని క్షమాపణ మరియు రక్షణ అవసరం.

జన్మ పాపమే మన వ్యక్తిగత పాపాలకు మూలం. చెడిపోయిన హృదయం నుండి చెడు ఆలోచనలు, కోరికలు, మాటలు మరియు పనులు వస్తాయి. దావీదు వ్యభిచారం మరియు హత్య చేసినప్పుడు, ఆ పాపాలు అతని లోపల ఉన్న పాప స్వభావం నుండి వచ్చాయి. అందువల్ల మనకు కేవలం మనం చేసిన పాపాలకు క్షమాపణ మాత్రమే కాదు, దేవుని చేత కొత్త హృదయం కూడా అవసరం.

అపొస్తలుడైన పౌలు రోమా 5:12లో ఇలా చెబుతున్నాడు: “ఒక మనుష్యుని ద్వారా పాపము లోకములోనికి ప్రవేశించెను; పాపము ద్వారా మరణము వచ్చెను.” ఆదాము పాపం చేసినప్పుడు పాపం మరియు మరణం మానవాళిలోకి ప్రవేశించాయి. ఆదాము నుండి వచ్చిన వారసత్వం వల్ల ప్రతి మనిషి పాప స్వభావంతో జన్మిస్తున్నాడు. అందువల్ల మన ఆలోచనలు, కోరికలు, మాటలు, పనులు పాపం చేత ప్రభావితమై ఉంటాయి. ఈ కారణంగా ప్రతి మనిషి మరణానికి మరియు దేవుని తీర్పుకు లోబడి ఉన్నాడు.

అందువల్ల, ఆదాము నుండి వారసత్వంగా వచ్చిన ఈ పాప స్వభావాన్నే మూల పాపం లేదా జన్మ పాపం అని అంటాము. ఇది అన్ని వ్యక్తిగత పాపాలకు మూలం మరియు మనిషి తనను తాను రక్షించుకోలేని స్థితికి కారణం.

మోషే ద్వారా ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందు కూడా మనుషులు పాపులే. ఎందుకంటే ఆ కాలంలో కూడా ప్రజలు మరణించారు. మరణం పాపానికి ఫలితం కాబట్టి, ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందే పాపం లోకంలో ఉందని బైబిల్ స్పష్టంగా బోధిస్తుంది.

అయితే కొందరు మోషే ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందు జీవించిన ప్రజలు కూడా పాపులేనా? వారికి ఆదాముకు ఇచ్చినట్లుగా స్పష్టమైన ఆజ్ఞలు లేవు కదా? అని ప్రశ్నించొచ్చు. అపొస్తలుడైన పౌలు దీనికి స్పష్టంగా సమాధానం ఇస్తూ, “ధర్మశాస్త్రము ఇవ్వబడక మునుపే పాపము లోకములో ఉండెను” (రోమా 5:13) అని చెబుతున్నాడు. రోమా 2:14-15లో కూడా అన్యజనుల హృదయాలలో ధర్మశాస్త్రపు పని కొంతవరకు కనిపిస్తుందని, వారి మనస్సాక్షి వారి ఆలోచనలు మరియు పనులను నిందించగలదని పౌలు వివరిస్తున్నాడు.

మోషే ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందు ప్రజలకు దేవుని నుండి వచ్చిన లిఖితపూర్వక ధర్మశాస్త్రం లేకపోయినా, వారు పాపరహితులు కాదు. ఆదాము చేసిన పాపం వల్ల వచ్చిన పాప స్వభావం మానవజాతికి వారసత్వంగా వచ్చింది. అందువల్ల ప్రతి మనిషి పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తున్నాడు. దావీదు కూడా తన జన్మస్థితిని ఒప్పుకుంటూ, “నేను పాపములో పుట్టినవాడను; పాపములోనే నా తల్లి నన్ను గర్భమున ధరించెను” (కీర్తన 51:5) అని చెప్పాడు.

పౌలు రోమా 5:14లో, “ఆదాము మొదలుకొని మోషే వరకు మరణమేలెను” అని చెబుతున్నాడు. అంటే మోషే ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందు కూడా ప్రజలు మరణానికి లోబడి ఉన్నారు. మరణం పాపానికి ఫలితం కాబట్టి, ఇది పాపం మానవజాతిలో ఉన్నదనే విషయాన్ని చూపిస్తుంది.

అందువల్ల, ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందు కూడా మానవులు పాప స్వభావంతో ఉన్నారు. ఆదాము చేసిన పాపం వల్ల పాపం మరియు మరణం మానవజాతిలోకి ప్రవేశించాయి. ఈ వారసత్వంగా వచ్చిన పాప స్వభావాన్నే జన్మ పాపం లేదా మూల పాపం అని అంటాము. అందుకే కాలం, జాతి, ధర్మశాస్త్రం గురించి మనిషికి ఉన్న జ్ఞానం ఏదైనా సరే, ప్రతి మనిషికీ దేవుని కృప మరియు రక్షణ అవసరం.

బైబిల్ జన్మ పాపాన్ని వివిధ విధాలుగా వివరిస్తుంది. రోమా 7:17లో పౌలు దీనిని “నాయందు నివసించు పాపము” అని పిలుస్తున్నాడు. అంటే, ఒక వ్యక్తి క్రీస్తును విశ్వసించి విశ్వాసిగా మారిన తరువాత కూడా పాత పాప స్వభావం పూర్తిగా తొలగిపోదు. అదే సమయంలో పరిశుద్ధాత్మ అతనిలో కొత్త ఆధ్యాత్మిక స్వభావాన్ని కలుగజేస్తాడు. అందువల్ల విశ్వాసి జీవితంలో పాత పాప స్వభావానికి, దేవుని చిత్తాన్ని కోరే కొత్త స్వభావానికి మధ్య పోరాటం కొనసాగుతుంది.

దీనిని మాదకద్రవ్యాలకు బానిసైన ఒక వ్యక్తి ఉదాహరణతో కొంతవరకు అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఒకడు తన వ్యసనం వల్ల తన జీవితం, కుటుంబం, ఆరోగ్యం, ఉద్యోగం నష్టపోతున్నాయని గ్రహించి, “ఇలా జీవించడం నాకు ఇష్టం లేదు. ఇది తప్పు” అని ఒప్పుకోవచ్చు. అయినప్పటికీ, ఆ వ్యసనపు ప్రభావం అతనిని తిరిగి అదే తప్పు వైపు లాగవచ్చు. అలాగే విశ్వాసి కూడా పాపాన్ని ద్వేషించి దేవుని చిత్తానుసారం జీవించాలని కోరుకున్నప్పటికీ, అతనిలో ఉన్న పాత పాప స్వభావం అతనిని పాపం వైపు లాగుతూనే ఉంటుంది.

అందువల్ల క్రైస్తవ జీవితం పాపం లేని జీవితం కాదు; పాపంతో నిరంతరం పోరాడే జీవితం. అయితే విశ్వాసి ఈ పోరాటంలో ఒంటరిగా ఉండడు. పరిశుద్ధాత్మ అతనిలో పనిచేస్తూ, పాపాన్ని గుర్తించడానికి, దానిని విడిచిపెట్టడానికి మరియు దేవుని చిత్తానుసారం జీవించడానికి సహాయం చేస్తాడు.

పౌలు కూడా తన జీవితంలో ఇదే పోరాటాన్ని గురించి వివరించాడు. దేవుని ధర్మశాస్త్రం మంచిదని, పాపం తప్పని అతడు అంగీకరించాడు. అయినప్పటికీ, తనలో ఉన్న పాప స్వభావం వల్ల తాను చేయకూడదనుకున్న పాపాలను చేస్తూనే ఉన్నానని చెప్పాడు. అందుకే అతడు, “ఇకను దాని చేయునది నాయందు నివసించు పాపమేగాని నేను కాదు” (రోమా 7:17) అని అన్నాడు.

దీని ద్వారా పౌలు తనలో ఇంకా ఉన్న పాప స్వభావాన్ని గుర్తించాడు. విశ్వాసి పాపాన్ని ఇష్టపడకపోయినా, అతనిలో నివసించే పాత పాప స్వభావం అతనిని పాపం వైపు లాగుతుంది. కాబట్టి క్రైస్తవ జీవితంలో పాపంతో నిరంతర పోరాటం ఉంటుంది. అయితే విశ్వాసి నిరాశ చెందాల్సిన అవసరం లేదు. ఎందుకంటే క్రీస్తులో క్షమాపణ ఉంది, పరిశుద్ధాత్మ అతనిలో పనిచేస్తున్నాడు. అందుకే పౌలు చివరకు “మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు” (రోమా 7:25) అని ప్రకటించాడు.

ఈ భూమిపై జీవించినంతకాలం ప్రతి క్రైస్తవునిలో పాత పాప స్వభావం ఉంటుంది. అయితే పరిశుద్ధాత్మ ఒక వ్యక్తిని క్రీస్తులో విశ్వాసానికి నడిపించినప్పుడు, అతనిలో కొత్త స్వభావాన్ని కూడా కలుగజేస్తాడు. అందువల్ల క్రైస్తవునిలో పాత స్వభావం మరియు కొత్త స్వభావం రెండూ ఉంటాయి.

ఈ కొత్త స్వభావం దేవుని చిత్తాన్ని ప్రేమిస్తుంది మరియు ఆయన ఆజ్ఞలకు విధేయంగా జీవించాలని కోరుకుంటుంది. పౌలు దీనిని “అంతరంగ పురుషుడు” (రోమా 7:22) అని పిలుస్తున్నాడు. ఈ అంతరంగ పురుషుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రంలో ఆనందిస్తాడు మరియు దేవునికి విధేయంగా జీవించాలని కోరుకుంటాడు.

కాబట్టి సమస్య దేవుని ధర్మశాస్త్రంలో లేదు. అలాగే క్రైస్తవునిలో దేవుడు కలుగజేసిన కొత్త స్వభావంలో కూడా సమస్య లేదు. సమస్య మనలో ఇంకా మిగిలి ఉన్న పాత పాప స్వభావం. అదే మనలను పాపం వైపు లాగుతూ దేవునికి విధేయంగా జీవించడాన్ని అడ్డుకుంటుంది. అందుకే ఈ లోకంలో జీవించినంతకాలం ప్రతి క్రైస్తవుని జీవితంలో పాపంతో నిరంతర పోరాటం ఉంటుంది. అయితే ఈ పోరాటంలో క్రైస్తవుడు క్రీస్తు కృపపై ఆధారపడి జీవిస్తాడు.

లేఖనాలు జన్మ పాపాన్ని “నా అవయవములలోనున్న వేరొక నియమము” అని కూడా వివరిస్తాయి. రోమా 7:23లో పౌలు, “వేరొక నియమము నా అవయవములలో ఉన్నట్టు నాకు కనబడుచున్నది. అది నా మనస్సునందున్న ధర్మశాస్త్రముతో పోరాడుచు, నా అవయవములలోనున్న పాప నియమమునకు నన్ను చెరపెట్టి లోబరచుకొనుచున్నది” అని చెబుతున్నాడు. అంటే, క్రైస్తవునిలో దేవునికి విధేయంగా జీవించాలని కోరుకునే కొత్త స్వభావం ఉన్నప్పటికీ, పాత పాప స్వభావం దానికి వ్యతిరేకంగా నిరంతరం పోరాడుతూనే ఉంటుంది.

రోమా 7:21-23లో పౌలు “నియమము” (నోమోస్) అనే పదాన్ని సందర్భాన్ని బట్టి వేర్వేరు అర్థాలలో ఉపయోగించాడు. మొదటిగా, “మేలు చేయగోరిన నాకు కీడు చేయుట కలుగుచున్నదను ఒక నియమము నాకు కనబడుచున్నది” అని చెబుతున్నాడు. అంటే, తాను మంచి చేయాలని కోరుకున్నప్పటికీ, తనలో పాపం ఇంకా పనిచేస్తోందని అతడు గుర్తించాడు.

తర్వాత, “అంతరంగ పురుషుని బట్టి దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు నేను ఆనందించుచున్నాను” అని చెబుతున్నాడు. ఇక్కడ ధర్మశాస్త్రము అంటే దేవుని పరిశుద్ధమైన చిత్తం. విశ్వాసిగా మారిన తరువాత క్రైస్తవునిలో కలిగే కొత్త స్వభావం దేవుని చిత్తాన్ని ప్రేమిస్తుంది మరియు ఆయనకు విధేయంగా జీవించాలని కోరుకుంటుంది.

అయితే అదే సమయంలో తనలో “మరొక నియమము” పనిచేస్తోందని పౌలు చెబుతున్నాడు. ఇది మనలో ఇంకా మిగిలి ఉన్న పాత పాప స్వభావాన్ని సూచిస్తుంది. అది కొత్త స్వభావానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడుతూ, మనలను పాపం వైపు లాగుతుంది. అందువల్ల విశ్వాసి చేయాలని కోరుకునే మంచిని చేయడంలో విఫలమవుతూ, చేయకూడని పాపంలో పడిపోవచ్చు.

కాబట్టి క్రైస్తవుని జీవితంలో ఒకవైపు దేవుని చిత్తాన్ని ప్రేమించే కొత్త స్వభావం, మరోవైపు పాపం వైపు లాగే పాత స్వభావం ఉన్నాయి. ఈ రెండింటి మధ్య పోరాటం ఈ భూమిపై జీవించినంతకాలం కొనసాగుతుంది. పౌలు కూడా ఈ పోరాటాన్ని అనుభవిస్తూ, “నేను మేలు చేయగోరినప్పుడు కీడు నాతోనే ఉన్నది” (రోమా 7:21) అని ఒప్పుకున్నాడు.

అయితే క్రైస్తవుని ఆశ ఈ పోరాటంలో తన స్వంత బలంలో లేదు. పాపం నుండి పూర్తిగా విముక్తి మరియు చివరి విజయం క్రీస్తు ద్వారానే వస్తాయి. అందుకే పౌలు, “మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు ద్వారా దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు” (రోమా 7:25) అని ప్రకటించాడు.

లేఖనాలు జన్మతా వచ్చే పాపాన్ని గురించి తెలియజేస్తూ, దీనిని, C) ప్రతి ఒక్కరిలోని దురాశగా (lustగా) చెప్తున్నాయి, యాకోబు 1:14-15 ప్రతి వాడును తన స్వకీయమైన దురాశ చేత ఈడ్వబడి మరులు కొల్పబడిన వాడై శోధింప బడును. దురాశ గర్భము ధరించి పాపమును కనగా, పాపము పరిపక్వమై మరణమును కనును.

లేఖనాలు జన్మ పాపాన్ని మనలో ఉన్న దురాశ లేదా చెడు కోరికగా కూడా వివరిస్తాయి. యాకోబు 1:14-15లో, “ప్రతి వాడును తన స్వకీయమైన దురాశ చేత ఈడ్వబడి శోధింపబడును. దురాశ గర్భము ధరించి పాపమును కనును; పాపము పరిపక్వమై మరణమును కనును” అని చెప్పబడింది. అంటే, మనలో ఉన్న పాప స్వభావం చెడు కోరికలను కలిగిస్తుంది. ఆ కోరికలు పాపానికి దారితీస్తాయి, పాపం చివరకు మరణానికి దారితీస్తుంది.

ఆదాము పతనం వల్ల మానవాళి అంతా జన్మ పాపానికి లోబడింది. ఆదాము నుండి వారసత్వంగా వచ్చిన పాప స్వభావం కారణంగా ప్రతి మనిషి పాపిగా జన్మిస్తాడు. ఈ పాప స్వభావం వల్ల మనిషి తన జీవితంలో వ్యక్తిగత పాపాలను కూడా చేస్తాడు. అందువల్ల మనిషి జన్మ పాపంతో పాటు, తన ఆలోచనలు, మాటలు, కోరికలు మరియు పనుల ద్వారా చేసే పాపాలతో కూడా కలుషితుడై ఉంటాడు.

జన్మ పాపం మనిషి దేవునితో ఉన్న సంబంధాన్ని కూడా ప్రభావితం చేస్తుంది. దాని వల్ల దేవుని గురించి అజ్ఞానం, దేవుని పట్ల భయం, ప్రేమ, విశ్వాసం లేకపోవడం, దేవునికి అవిధేయత చూపడం మరియు ఆయన తీర్పు నుండి తప్పించుకోవాలని ప్రయత్నించడం వంటి లక్షణాలు కనిపిస్తాయి. మనిషి తన స్వంత శక్తితో దేవుణ్ణి ప్రేమించలేడు లేదా ఆయన ఆజ్ఞలను సంపూర్ణంగా పాటించలేడు. అందువల్ల ప్రతి మనిషికి దేవుని కృప మరియు యేసుక్రీస్తు ద్వారా రక్షణ అవసరం.

పవిత్ర గ్రంథం జన్మ పాపాన్ని ప్రధానంగా రెండు విధాలుగా మనకు తెలియజేస్తుంది: (1) దేవుని ఎదుట నీతి లేకపోవడం మరియు (2) చెడు కోరికలు లేదా దురాశ కలిగి ఉండడం. ఆదాము పతనం తర్వాత జన్మించిన ప్రతి మనిషి ఈ పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తున్నాడు. అందుకే పౌలు, “అందరును పాపము చేసి దేవుడు అనుగ్రహించు మహిమను పొందలేకపోవుచున్నారు” (రోమా 3:23) అని చెబుతున్నాడు.

రోమా 5:12 ప్రకారం, ఒక మనుష్యుడైన ఆదాము ద్వారా పాపం లోకంలోకి వచ్చింది; పాపం ద్వారా మరణం వచ్చింది. అందువల్ల మరణం అందరిపైకి వచ్చింది. ఈ పాప స్థితి నుండి మనిషి తన స్వంత శక్తితో బయటపడలేడు. అందుకే యేసు యోహాను 3:5-6లో నీటిమూలముగాను ఆత్మమూలముగాను జన్మించవలసిన అవసరాన్ని బోధించాడు. అంటే, పాపంలో జన్మించిన మనిషికి దేవుని కృపతో నూతన జన్మ అవసరం.

కాబట్టి జన్మ పాపం నుండి విముక్తి మనిషి స్వంత ప్రయత్నం వల్ల కాదు. అది దేవుని కృపవల్ల మాత్రమే కలుగుతుంది. యేసుక్రీస్తు ద్వారా పాపక్షమాపణను పొందుతూ, పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా నూతన జీవితం పొందడం ప్రతి మనిషికి అవసరం.

దేవుని వాక్యాన్ని దాని స్వచ్చతలో అందరికి (అన్ని భాషలలో ప్రపంచమంతటికి) అందించాలనే ఉద్దేశ్యంలో చేస్తున్న ఈ చిన్న ప్రయత్నంలో భాగస్వాములు కండి, చేయూతనివ్వండి. ఇది శ్రమతో ఖర్చుతో కూడుకొన్నది కాబట్టి నా ఈ పరిచర్యను గురించి ప్రార్ధించండి, దేవుడు మిమ్మును దీవించును గాక – రెవ. కూరపాటి విజయ్ కుమార్. ఫోన్ పే యూపీఐ ఐడి – 9848365150-2@ybl

KURAPATI VIJAY KUMAR,
HDFC BANK, Account no 50200096563465,
IFSC code. HDFC0005872,
Swift code HDFCINBB,
JKC College Road Branch, GUNTUR 522006,
ANDHRA PRADESH, INDIA.
The phone pay UPI Id : 9848365150-2@ybl