జన్మ పాపము

జన్మ పాపము అనేది క్రైస్తవ విశ్వాసంలోని ముఖ్యమైన బోధ. ఆదాము, హవ్వలు ఏదేను తోటలో దేవుని ఆజ్ఞను అతిక్రమించినప్పుడు పాపం లోకంలోకి వచ్చింది. ఆ పాపం వల్ల వారి స్వభావం చెడిపోయింది. అందువల్ల వారి సంతానమైన మనమందరం కూడా పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తున్నాము. ఈ పాప స్వభావం మన ఆలోచనలు, కోరికలు, పనులన్నింటినీ ప్రభావితం చేస్తుంది. అందుకే ప్రతి మనిషి దేవుని నుండి వేరై, రక్షణకు అవసరమైనవాడిగా జన్మిస్తాడు.

ఈ సిద్ధాంతానికి బైబిలే ఆధారం. ఇది ఆదికాండము 3 వ అధ్యాయములో ఆదాము హవ్వలు  ఏదేను తోట నుండి నుండి బహిష్కరింపబడినప్పటి నుండి మొదలయ్యింది. ఆదాము హవ్వలు అనే మొదలు అపవిత్రమై శాపగ్రస్తమయినప్పుడు ఈ మొదలు నుండి వచ్చే అన్ని కొమ్మలు అపవిత్రముగానే శాపగ్రస్తముగానే ఉంటాయి తప్ప పాపము చెయ్యక మునుపు ఆదాము హవ్వలు ఉన్నటువంటి దీవెనకరమైన స్థితిని పుణికి పుచ్చుకొని ఉండవు.

ఆదాము చేసిన పాపం కేవలం ఒక తప్పు మాత్రమే కాదు. అది దేవునికి ఉద్దేశపూర్వకమైన అవిధేయత. దాని ఫలితంగా వాళ్ళు దేవుని ఎదుట ఉన్న నీతి, పరిశుద్ధతను కోల్పోయారు. ఉదాహరణకు, ఒక యంత్రములో ఉన్న మీటను ఎటు త్రిప్పకండి, యంత్రము చెడిపోతుంది అని మనకు చెప్పారనుకోండి అయినా ఆ మీటను త్రిప్పామనుకోండి. యంత్రము చెడిపోతుంది, చెడిపోయిన తరువాత మనం చేయగలిగినది ఏమి ఉండదు. దానిని తాయారు చేసిన వాడు మాత్రమే దానిని బాగుచేయగలడు. అతడు రావలసిందే. మంచి చెడు ఫలమును కోరుకోవడమంటే, దేవుని ఆజ్ఞను ధిక్కరించడమే. దేవుని ఆజ్ఞను ఉదేశ్యపూర్వకముగా అతిక్రమించడమే. వాళ్ళు ఫలమును తిన్న తరువాత, వాస్తవంలో వారి స్వభావము మునుపటి కంటే భిన్నముగా మారిపోయింది తప్ప, వాళ్ళు ఆశించినట్లుగా వాళ్ళ స్థితి మారలేదు, వాస్తవ పరిస్థితులు మారలేదు. వాళ్ళు తమ్మును తాము చేజేతులా పాడు చేసుకొన్నారు. శిక్షకు పాత్రులుగా శాపగ్రస్తులుగా చేసుకొన్నామనే విషయం వాళ్లకి అర్ధమయ్యి, ఆయన తీర్పు తీరుస్తాడని యెరిగి ఆయన వచ్చినపుడు ఆయన యెదుటికి రాలేక దాక్కున్నారు. తమ్మును తాము బాగుచేసుకోలేని రీతిగా చేసుకోవడం బట్టి ఆదాము హవ్వలు భయపడ్డారు. క్రియల ద్వారా దేవుని ఆజ్ఞలను నెరవేర్చడానికి కావలసిన సామర్ధ్యాన్ని పోగొట్టుకోవడమే కాకుండా నిర్దోషత్వమును నీతిని కోల్పోయారు. వాళ్లకు ఏమి చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు, ఎలా బాగుచేసుకోవాలో అర్ధం కాలేదు, వాళ్ళు పాడుచేసుకొనినది దేవుడు వారి కిచ్చిన ధన్యకరమైన ఒరిజినల్ స్థితిని. పాపం వల్ల మనిషి తనను తాను రక్షించుకోలేని స్థితికి చేరుకున్నాడు. దేవుడే రక్షణ మార్గాన్ని సిద్ధం చేయాల్సి వచ్చింది.

అపొస్తలుడైన పౌలు ఇలా చెబుతున్నాడు: “ఒక మనుష్యుని ద్వారా పాపము లోకములోనికి ప్రవేశించెను; పాపము ద్వారా మరణము వచ్చెను” (రోమా 5:12). అంటే ఆదాము మొత్తం మానవాళికి ప్రతినిధిగా ఉన్నాడు. అతడు పడిపోయినప్పుడు మనమందరం కూడా పాప స్వభావంతో జన్మించాము. అందుకే మరణం అందరిపై అధికారాన్ని కలిగి ఉంది.

మూల పాపం లేదా జన్మ పాపం అని పిలవబడేది 1) ఆదాము హవ్వల నుండి ఉద్భవించింది, ఇది మానవ జాతి యొక్క మూలం మరియు ప్రారంభం. 2) ఇది ఆదాము వారసుల మూలంతో అనుసంధానించబడి ఉంది. 3) ఇది అన్ని వాస్తవ అతిక్రమణలకు మూలం. ఆ కారణాన్ని బట్టే పరిశుద్ధ గ్రంధము జన్మ పాపాన్ని ఒక a) లోపంగా, నీతి లేకపోవడం అని; b) చెడుకోరికలు అని చెప్తూవుంది. పతనం తర్వాత జన్మించిన ప్రతి ఒక్కరు పాపులుగా పాపమును బట్టి కళంకితులుగా ఉన్నారు.

దావీదు కూడా ఇదే సత్యాన్ని ఒప్పుకున్నాడు: “నేను పాపములో పుట్టినవాడను; పాపములోనే నా తల్లి నన్ను గర్భమున ధరించెను” (కీర్తన 51:5). అంటే పాపం మనం తరువాత నేర్చుకున్నది కాదు; అది జన్మతోనే మనలో ఉంది. అందుకే ప్రతి మనిషికి దేవుని క్షమాపణ, రక్షణ అవసరం.

జన్మ పాపమే ప్రతి వ్యక్తిగత పాపానికి మూలం. చెడు పనులు చెడిపోయిన హృదయం నుండి వస్తాయి. దావీదు వ్యభిచారం, హత్య చేసినప్పుడు, ఆ పనులు అతని పాప స్వభావం నుండి వచ్చాయని ఒప్పుకున్నాడు. అందువల్ల మనకు కేవలం పాపాల క్షమాపణ మాత్రమే కాదు, కొత్త హృదయం కూడా అవసరం.

అపొస్తలుడైన పౌలు రోమా 5:12లో, “ఒక మనుష్యుని ద్వారా పాపము, పాపము ద్వారా మరణము లోకములోనికి ప్రవేశించెను” అని చెబుతున్నాడు. ఇది దావీదు చెప్పిన సత్యాన్నే మరొకసారి స్పష్టం చేస్తుంది. అంటే, ఆదాము హవ్వల నుండి జన్మించిన ప్రతి మనిషి పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తాడు. వారి అవిధేయత వల్ల వచ్చిన చెడిపోయిన స్వభావం మనందరికీ వారసత్వంగా వచ్చింది. అందువల్ల మన ఆలోచనలు, మాటలు, పనులు పాపం వల్ల ప్రభావితమై ఉంటాయి. ఈ కారణంగా ప్రతి మనిషి మరణానికి మరియు దేవుని తీర్పుకు లోబడి ఉన్నాడు. ఈ వారసత్వంగా వచ్చే పాప స్వభావాన్నే జన్మ పాపము లేదా మూల పాపము అని అంటారు. పాపం ద్వారా మరణం వచ్చిందని బోధిస్తున్నాడు. ఆదాము పాపం చేసినందువల్ల పాపం మరియు మరణం మానవాళి అంతటికీ వ్యాపించాయి. అందుకే ప్రతి మనిషి పాప స్వభావంతో జన్మించి, మరణానికి లోబడి ఉన్నాడు.

మోషే ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందు కూడా మనుషులు పాపులే. ఎందుకంటే అందరూ మరణించారు. మరణం పాపానికి ఫలితం. కాబట్టి ధర్మశాస్త్రం లేకపోయినా, పాప స్వభావం అందరిలో ఉందని బైబిల్ స్పష్టంగా బోధిస్తుంది. అయితే ఒక ప్రశ్న వస్తుంది. మోషే ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడక ముందు జీవించిన ప్రజలు కూడా పాపులేనా? వారికి ఆదాముకు ఉన్నట్లుగా స్పష్టమైన ఆజ్ఞలు లేవు కదా? దీనికి పౌలు స్పష్టంగా సమాధానం ఇస్తూ, “ధర్మశాస్త్రము ఇవ్వబడక మునుపే పాపము లోకములో ఉండెను” (రోమా 5:13) అని చెబుతున్నాడు. అంతేకాదు, రోమా 2:14-15 ప్రకారం, అన్యజనులకు కూడా వారి మనస్సాక్షి ద్వారా దేవుని ధర్మశాస్త్రం గురించి కొంత అవగాహన ఉంది. వారి మనస్సాక్షి వారి పనులను మంచి లేదా చెడు అని తీర్పు చెప్పేది.

ధర్మశాస్త్రం లేకపోతే వ్యక్తిగత అతిక్రమణలు అదే విధంగా లెక్కించబడకపోవచ్చు. కానీ అందువల్ల ప్రజలు పాపులు కాదని చెప్పలేం. ఎందుకంటే ఆదాము పాపం వల్ల వచ్చిన జన్మ పాపం అందరికీ వారసత్వంగా వచ్చింది. అందుకే ప్రతి మనిషి పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తున్నాడు. దీనినే దావీదు, “నేను పాపములో పుట్టినవాడను; పాపములోనే నా తల్లి నన్ను గర్భమున ధరించెను” (కీర్తన 51:5) అని ఒప్పుకున్నాడు.

మోషే ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందు కూడా ప్రజలందరూ మరణించారు. మరణం పాపానికి శిక్ష కాబట్టి, వారందరూ పాపులేనని ఇది నిరూపిస్తుంది. అందుకే పౌలు, “ఆదాము మొదలుకొని మోషే వరకు మరణమేలెను” (రోమా 5:14) అని చెప్పాడు. ఇది ఆదాము చేసిన ఒక పాపం మొత్తం మానవాళిపై ప్రభావం చూపిందని, ప్రతి మనిషి జన్మతః పాప స్వభావంతో జన్మిస్తున్నాడని స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.

బైబిల్ జన్మ పాపాన్ని అనేక పేర్లతో వివరిస్తుంది. రోమా 7:17లో దీనిని “నాయందు నివసించు పాపము” అని పిలుస్తుంది. అంటే విశ్వాసిగా మారిన తరువాత కూడా పాత పాప స్వభావం మనలో ఉంటుంది. అదే సమయంలో పరిశుద్ధాత్మ మనలో కొత్త స్వభావాన్ని కలుగజేస్తాడు. ఈ రెండు స్వభావాల మధ్య జీవితాంతం పోరాటం కొనసాగుతుంది.

దీనిని ఒక మాదకద్రవ్యాలకు బానిసైన వ్యక్తితో పోల్చవచ్చు. అతడు తన జీవితం నాశనమైందని, తన కుటుంబం, ఆరోగ్యం, ఉద్యోగం అన్నీ కోల్పోతున్నానని గ్రహించి, “ఇలా జీవించడం నాకు ఇష్టం లేదు. ఇది తప్పు” అని ఒప్పుకోవచ్చు. అయినప్పటికీ, ఆ వ్యసనం అతనిని మళ్లీ అదే పాపంలోకి లాగుతుంది.

పౌలు కూడా ఇదే అనుభవాన్ని వివరిస్తున్నాడు. దేవుని ధర్మశాస్త్రం మంచిదని, పాపం తప్పని అతడు అంగీకరించాడు. అయినా తనలో ఉన్న పాప స్వభావం వల్ల తాను చేయకూడదనుకున్న పాపాలను చేస్తూనే ఉన్నాడు. అందుకే అతడు, “ఇకను దాని చేయునది నాయందు నివసించు పాపమేగాని నేను కాదు” అని చెప్పాడు. అంటే, మనలో ఇంకా పనిచేస్తున్న పాప స్వభావమే మనలను పాపం వైపు లాగుతుందని అతడు వివరిస్తున్నాడు.

ఈ భూమిపై జీవించేంతకాలం ప్రతి క్రైస్తవునిలో పాత పాప స్వభావం ఉంటుంది. అయితే పరిశుద్ధాత్మ ఒక వ్యక్తిని క్రీస్తులో విశ్వాసానికి నడిపించినప్పుడు, అతనికి కొత్త స్వభావాన్ని కూడా ఇస్తాడు. అందువల్ల ఒక క్రైస్తవునిలో పాత స్వభావం, కొత్త స్వభావం రెండూ కలిసి ఉంటాయి.

ఈ కొత్త స్వభావం దేవుని చిత్తాన్ని ప్రేమిస్తుంది. దేవుడు చెప్పినదానిని చేయాలని కోరుకుంటుంది. పౌలు దీనినే “అంతరంగ పురుషుడు” (రోమా 7:22) అని పిలుస్తాడు. అంతరంగ పురుషుడు దేవుని ధర్మశాస్త్రంలో ఆనందిస్తాడు మరియు దేవునికి విధేయంగా జీవించాలని ఆశపడతాడు.

కాబట్టి సమస్య దేవుని ధర్మశాస్త్రంలో గానీ, క్రైస్తవుని కొత్త స్వభావంలో గానీ లేదు. సమస్య ఇంకా మనలో మిగిలి ఉన్న పాత పాప స్వభావం. అదే మనలను పాపం వైపు లాగుతూ దేవునికి విధేయంగా జీవించడాన్ని అడ్డుకుంటుంది. అందుకే ప్రతి క్రైస్తవుని జీవితంలో పాపంతో నిరంతర పోరాటం ఉంటుంది.

లేఖనాలు జన్మ పాపాన్ని “నా అవయవములలోనున్న వేరొక నియమము” అని కూడా వివరిస్తాయి. రోమా 7:23లో పౌలు, “వేరొక నియమము నా అవయవములలో ఉన్నట్టు నాకు కనబడుచున్నది. అది నా మనస్సునందున్న ధర్మశాస్త్రముతో పోరాడుచు, నా అవయవములలోనున్న పాప నియమమునకు నన్ను చెరపెట్టి లోబరచుకొనుచున్నది” అని చెబుతున్నాడు. అంటే, క్రైస్తవునిలో దేవునికి విధేయంగా జీవించాలని కోరుకునే కొత్త స్వభావం ఉన్నప్పటికీ, పాత పాప స్వభావం దానికి వ్యతిరేకంగా నిరంతరం పోరాడుతూనే ఉంటుంది.

రోమా 7:21-23లో పౌలు “నియమము” (నోమోస్) అనే పదాన్ని వేర్వేరు అర్థాల్లో ఉపయోగించాడు. మొదటిగా, “మేలు చేయగోరిన నాకు కీడు చేయుట కలుగుచున్నదను ఒక నియమము నాకు కనబడుచున్నది” అని చెప్పాడు. అంటే, తాను మంచి చేయాలని కోరుకున్నప్పటికీ, తనలో పాపం ఇంకా పనిచేస్తోందని అతడు గ్రహించాడు.

తర్వాత, “అంతరంగ పురుషుని బట్టి దేవుని ధర్మశాస్త్రమునందు నేను ఆనందించుచున్నాను” అని చెప్పాడు. ఇక్కడ “ధర్మశాస్త్రము” అంటే దేవుని పరిశుద్ధ చిత్తం. విశ్వాసిగా మారిన తరువాత అతని కొత్త స్వభావం దేవుని చిత్తాన్ని ప్రేమిస్తుంది మరియు దానికి విధేయంగా జీవించాలని కోరుకుంటుంది.

అయితే అదే సమయంలో, తనలో “మరొక నియమము” పనిచేస్తోందని పౌలు చెబుతున్నాడు. ఇది పాత పాప స్వభావం. ఇది కొత్త స్వభావానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడి, మనిషిని పాపం వైపు లాగుతుంది. అందుకే కొన్నిసార్లు విశ్వాసి చేయాలనుకున్న మంచి పనులు చేయలేక, చేయకూడని పాపాలలో పడిపోతాడు.

కాబట్టి పౌలు చెప్పదలచుకున్నది ఏమిటంటే, ప్రతి క్రైస్తవునిలో రెండు శక్తులు పనిచేస్తాయి. ఒకటి దేవునికి విధేయంగా జీవించాలని కోరుకునే కొత్త స్వభావం; మరొకటి పాపం వైపు లాగే పాత స్వభావం. ఈ రెండు మధ్య నిరంతర పోరాటం కొనసాగుతుంది. అందుకే పౌలు, “నేను మంచి చేయాలనుకున్నప్పుడు చెడు నాతోనే ఉంది” అని ఒప్పుకున్నాడు. ఈ పోరాటం క్రైస్తవ జీవితంలో భాగమే; అయితే క్రీస్తు ద్వారా దేవుడు చివరకు మనకు విజయాన్ని అనుగ్రహిస్తాడు.

లేఖనాలు జన్మతా వచ్చే పాపాన్ని గురించి తెలియజేస్తూ, దీనిని, C) ప్రతి ఒక్కరిలోని దురాశగా (lustగా) చెప్తున్నాయి, యాకోబు 1:14-15 ప్రతి వాడును తన స్వకీయమైన దురాశ చేత ఈడ్వబడి మరులు కొల్పబడిన వాడై శోధింప బడును. దురాశ గర్భము ధరించి పాపమును కనగా, పాపము పరిపక్వమై మరణమును కనును.

లేఖనాలు జన్మ పాపాన్ని మనలో ఉన్న దురాశ (lust) అని కూడా వివరిస్తాయి. యాకోబు 1:14-15లో, “ప్రతి వాడును తన స్వకీయమైన దురాశ చేత ఈడ్వబడి శోధింపబడును. దురాశ గర్భము ధరించి పాపమును కనును; పాపము పరిపక్వమై మరణమును కనును” అని చెప్పబడింది. అంటే, మనలో ఉన్న పాప స్వభావమే చెడు కోరికలను కలిగిస్తుంది. ఆ కోరికలు పాపానికి దారితీస్తాయి; పాపం చివరకు మరణానికి కారణమవుతుంది.

ఆదాము, హవ్వల పాపం వల్ల మానవాళి అంతా జన్మ పాపానికి లోబడింది. వారి నుండి మనకు వచ్చిన పాప స్వభావం కారణంగా మనమందరం పాపులుగా జన్మిస్తాము. ఈ పాప స్వభావం వల్ల మనం జీవితమంతా పాపాలు చేస్తూ దేవుని తీర్పుకు పాత్రులమవుతాము. అందువల్ల మనిషి జన్మ పాపంతోనూ, తాను చేసే కర్మ పాపాలతోనూ కలుషితుడై ఉంటాడు.

ఈ పాప స్వభావం వల్ల మనిషిలో దేవుని గురించి అజ్ఞానం, దేవుని పట్ల భయం, ప్రేమ, విశ్వాసం లేకపోవడం, ఆయనను ధిక్కరించడం, ఆయన తీర్పు నుండి పారిపోవడం, లోక విషయాలపై ఎక్కువ నమ్మకం ఉంచడం వంటి లక్షణాలు కనిపిస్తాయి. అందువల్ల మనిషి తన స్వంత శక్తితో దేవుణ్ణి ప్రేమించలేడు లేదా ఆయన ఆజ్ఞలను సంపూర్ణంగా పాటించలేడు. కాబట్టి ప్రతి మనిషికి దేవుని కృప, యేసుక్రీస్తు ద్వారా రక్షణ, పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా నూతన జీవితం అవసరం.

పవిత్ర గ్రంథం జన్మ పాపాన్ని ప్రధానంగా రెండు విధాలుగా వివరిస్తుంది: (1) నీతి లేకపోవడం మరియు (2) దురాశ లేదా చెడు కోరికలు. ఆదాము పతనం తర్వాత పుట్టిన ప్రతి మనిషి ఈ పాప స్వభావంతోనే జన్మిస్తాడు. అందుకే అందరూ పాపులు, అందరూ దేవుని మహిమను పొందలేకపోతున్నారు (రోమా 3:23).

రోమా 5:12 ప్రకారం, ఒక మనుష్యుడైన ఆదాము ద్వారా పాపం లోకంలోకి వచ్చింది. పాపం ద్వారా మరణం వచ్చింది. అందువల్ల అందరూ మరణానికి లోబడ్డారు. యేసు కూడా యోహాను 3:5-6లో, ఒకడు నీటిమూలముగాను ఆత్మమూలముగాను జన్మించితేనే దేవుని రాజ్యంలో ప్రవేశించగలడని బోధించాడు. కాబట్టి జన్మ పాపం నుండి విముక్తి పొందడానికి దేవుని కృప, పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా కలిగే నూతన జన్మ ప్రతి మనిషికి అవసరం.

దేవుని వాక్యాన్ని దాని స్వచ్చతలో అందరికి (అన్ని భాషలలో ప్రపంచమంతటికి) అందించాలనే ఉద్దేశ్యంలో చేస్తున్న ఈ చిన్న ప్రయత్నంలో భాగస్వాములు కండి, చేయూతనివ్వండి. ఇది శ్రమతో ఖర్చుతో కూడుకొన్నది కాబట్టి నా ఈ పరిచర్యను గురించి ప్రార్ధించండి, దేవుడు మిమ్మును దీవించును గాక – రెవ. కూరపాటి విజయ్ కుమార్. ఫోన్ పే యూపీఐ ఐడి – 9848365150-2@ybl

KURAPATI VIJAY KUMAR,
HDFC BANK, Account no 50200096563465,
IFSC code. HDFC0005872,
Swift code HDFCINBB,
JKC College Road Branch, GUNTUR 522006,
ANDHRA PRADESH, INDIA.
The phone pay UPI Id : 9848365150-2@ybl